Spłata podatku w formie rozłożenia go na raty stanowi odstępstwo od reguły, dlatego jest traktowana jako sytuacja wyjątkowa. Skorzystanie z tej możliwości wymaga wypełnienia formularzu RAT-Z, zebrania potrzebnych dokumentów oraz złożenia ich w urzędzie skarbowym, w którym składana była deklaracja podatkowa.

Kto ma prawo do rozłożenia podatku na mniejsze kwoty?

Prawo do uiszczenia podatku w formie rat posiada każdy podatnik, płatnik i inkasent. Jako podatnika rozumie się osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną, która posiada obowiązki podatkowe. Z kolei płatnikiem jest podmiot dokonujący rozliczenia, pobrania oraz przekazania podatku do właściwego organu podatkowego (np. ZUS). Inkasentem zaś jest inna osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która zajmuje się ściąganiem i wpłacaniem podatków na konto organów podatkowych.

Sytuacje, w których możemy ubiegać się o rozłożenie podatku

Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku dotyczącą Ordynacji podatkowej istnieją dwie sytuacje, w których można ubiegać się o rozłożenie podatku na raty – określa się je jako ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny. Chodzi tutaj o zdarzenia nieoczekiwane, jakich nie można było przewidzieć, które spowodowały, że zapłata podatku w całej jego kwocie uniemożliwiłaby podatnikowi samodzielne utrzymanie się. Niezdolność zarobkowa może wynikać z nagłego pojawienia się poważnej choroby podatnika, członka jego rodziny, katastrofy lub też utraty zatrudnienia. Z kolei za ważny interes publiczny rozumie się takie czynniki, które zagroziłyby dobru danego społeczeństwa – jeśli na przykład zapłata podatku oznaczałaby masowe zwolnienia lub uniemożliwiłaby wypłacenie wynagrodzeń pracownikom.

Co powinno zawierać podanie?

Wniosek o rozłożenie podatku na raty należy uzupełnić o szereg dokumentów. Należą do nich dane osoby składającej wniosek oraz dane naczelnika urzędu skarbowego, a także przedmiot wnioskowania, czyli podatek, kwota lub też okres rozliczeniowy. Osoba składająca formularz musi wskazać, z której ulgi korzysta (może być to ulga stanowiąca pomoc publiczną, niestanowiąca pomocy publicznej lub tzw. pomoc de minimis). We wniosku RAT-Z podatnik umieszcza informacje na temat wnioskowanej ilości i wysokości rat. Podaje również datę ich uiszczenia, przy czym za pomocą stosownych dokumentów musi udowodnić, że będzie w stanie spłacić zadłużenie w terminie. Przy składaniu wniosku należy również sporządzić listę argumentów, które wskazują na to, że spłata całej należności stanowiłaby zagrożenie dla interesu podatnika lub dla interesu publicznego. Należy również dołączyć dokumenty potwierdzające słuszność przywołanych argumentów, wszelkie sprawozdania, które określają przeszłą i teraźniejszą sytuację finansową podatnika, a także oświadczenie dotyczące praw do nieruchomości i dóbr zbywalnych.